Wie tegenwoordig een snelle hap bij de snackbar haalt, schrikt soms van de prijs. Waar je vroeger met een tientje een compleet menu kon bestellen, ben je nu al de helft kwijt aan één simpele snack. De frikandel, jarenlang de goedkoopste favoriet van Nederland, is in tien jaar tijd bijna tweeënhalf keer zo duur geworden.
Van één euro naar tweeënhalf
Tien jaar geleden – rond 2015 – betaalde je bij de meeste cafetaria’s in Nederland ongeveer €1,00 tot €1,20 voor een losse frikandel. Een frikandel speciaal kostte toen vaak €1,50.
Vandaag de dag ligt de prijs in veel snackbars tussen de €2,30 en €2,70, met uitschieters tot zelfs €3,00 in grote steden of bij tankstations. Daarmee is de oer-Hollandse frikandel officieel geen “budgetsnack” meer te noemen.
Snackbareigenaren merken het dagelijks. “Vroeger verkocht ik een frikandel voor één euro en daar hield ik nog wat aan over,” zegt een snackbarhouder uit Roosendaal. “Nu kost alleen het vet en de stroom me al meer dan dat. De prijzen van vlees, transport en energie zijn enorm gestegen.”
Waarom is de frikandel zo duur geworden?
De prijsstijging komt niet alleen door inflatie. Vooral de grondstoffen zijn fors duurder geworden.
Vleesprijzen stegen door hogere voerkosten en strengere regels rond veehouderij.
Olie en frituurvet gingen omhoog door wereldwijde schaarste, mede door de oorlog in Oekraïne.
En ook de energieprijzen hakten erin: de frituurinstallatie draait immers op stroom of gas.
Daarbovenop komt nog de stijging van het minimumloon en hogere huurprijzen voor bedrijfsruimtes.
De snackbars moesten wel mee omhoog, anders werd het onmogelijk om rendabel te blijven draaien.
De frikandel speciaal als kleine luxe
Wat ooit de snelste en goedkoopste snack van Nederland was, is tegenwoordig bijna een klein verwenmoment.
Veel cafetaria’s merken dat klanten bewuster kiezen. “Mensen nemen minder, maar willen wel kwaliteit,” zegt een medewerker van een snackbar in Breda. “Ze nemen dan één frikandel speciaal in plaats van drie gewone. Een beetje nostalgie, maar ook even genieten.”
In sommige zaken wordt zelfs geëxperimenteerd met “ambachtelijke frikandellen” — handgemaakt, van beter vlees of zelfs vegetarisch. Die kosten dan al snel richting de €3,50, maar vinden verrassend genoeg ook gretig aftrek.
Terug in de tijd
Voor wie het geheugen even wil opfrissen:
In de jaren ‘90 kostte een frikandel gemiddeld 50 cent.
Rond 2005 betaalde je ongeveer 80 cent.
In 2015 was dat €1,00.
En anno 2025 ligt de prijs dus op €2,50 gemiddeld.
Dat betekent dat de prijs in dertig jaar tijd vijf keer zo hoog is geworden — sneller dan veel andere dagelijkse producten.
Toch blijft de frikandel populair
Ondanks de prijsstijging blijft de frikandel één van de meest bestelde snacks van Nederland. Volgens recente cijfers van brancheorganisatie ProFri wordt er jaarlijks nog altijd meer dan 600 miljoen keer op de bestelknop voor de frikandel gedrukt.
Blijkbaar is het niet alleen een snack, maar ook een stukje cultuur — iets wat we er graag voor over hebben, zelfs als het wat meer kost.
Of zoals een vaste klant in Tilburg het zegt:
“Je kunt alles duurder maken, maar de frikandel hoort gewoon bij Nederland. En af en toe eentje halen? Dat blijft goud waard.”
De toekomst van de snackbar: wordt de frikandel nog duurder?
De grote vraag die veel snackliefhebbers bezighoudt, is of dit het einde is van de prijsstijgingen — of juist nog maar het begin. Volgens veel snackbarhouders is het laatste zeker niet uitgesloten. Zolang grondstoffen duur blijven en de energiemarkt onrustig is, zal de prijs van snacks onder druk blijven staan. Ook strengere regels rondom vleesproductie en duurzaamheid kunnen de kosten in de toekomst verder opdrijven.
Sommige ondernemers kijken daarom naar alternatieven. Zo wordt er steeds vaker gewerkt met kleinere porties, andere samenstellingen of tijdelijke acties om klanten toch binnen te houden. Denk aan combideals, weekaanbiedingen of een goedkopere ‘dagfrikandel’. Op die manier proberen snackbars de drempel laag te houden zonder direct in te leveren op kwaliteit of winstgevendheid.
Daarnaast verandert ook het gedrag van de consument. Waar vroeger een snackbarbezoek vanzelfsprekend was na het stappen of op zondagmiddag, wordt het nu vaker een bewuste keuze. Mensen vergelijken prijzen, lezen recensies en kiezen vaker voor hun “vaste” snackbar waar ze weten dat de kwaliteit goed is. De goedkope massa-snack maakt langzaam plaats voor beleving en vertrouwen.
Ook thuis wordt de frikandel anders bekeken. In de supermarkt zijn diepvriesfrikandellen relatief goedkoper gebleven, waardoor steeds meer mensen ervoor kiezen om zelf de frituurpan aan te zetten. Toch geven veel liefhebbers toe dat een frikandel uit de snackbar anders smaakt. “Het is de sfeer, de geur en het praatje bij de toonbank,” zegt een vaste klant uit Utrecht. “Dat kun je thuis niet namaken.”
Wat vaststaat, is dat de frikandel ondanks alles een unieke plek houdt in de Nederlandse eetcultuur. Of hij nu één euro of drie euro kost, hij roept herinneringen op aan jeugd, sportkantines, lange autoritten en late avonden. Misschien is dat wel de echte reden dat we hem blijven kopen: niet alleen om de honger te stillen, maar om even vast te houden aan iets vertrouwds in een steeds duurdere en snellere wereld.
De frikandel mag dan geen budgetsnack meer zijn, hij blijft onmiskenbaar een nationaal icoon. En zolang dat zo is, zal hij — duur of niet — altijd zijn weg blijven vinden naar het frietbakje.
